Verslag van het bezoek aan de Bön - Boeddhistische school in Nepal november 2008.
		Door Ewalda
Onverwachts kwam ik na ander half jaar weer bij de school; de kinderen waren aan het spelen. Ik zag meteen al de veranderingen: om de school met twee hogere klassen uit te breiden, waren op de toch al kleine  speelplaats twee klein lokalen aangebouwd. Op het stukje mini tuintje dat nog over was staat nu een grote nieuwe waterdrum. (watervoorraad ton zie foto rechts) Tek Bahadur Tamang,  zijn vrouw Madhav en anderen waren erg vriendelijk en blij mij te zien. Ik kwam in een niet zo goede tijd het was namelijk “Tihar” een groot Hindi feest van enkele dagen en daar alle religies in Nepal daar door elkaar lopen worden alle feestdagen gevierd. Dus de eerste week waren niet alle kinderen aanwezig.
In de tweede week was ik niet in Kathmandu, en de derde week waren er andere kinderen weer niet, zodat ik niet iedereen op de foto kon krijgen. De kinderen zagen er goed uit. Als ik naar de foto’s kijk van sommige kinderen van enige jaren terug, dan zie ik dat ze zich positief ontwikkeld hebben. In de klassen valt het altijd op hoe leergierig de kinderen in het oosten over het algemeen zijn. Zo ook hier, tijdens de Bön–Boeddhistische les hingen ze aan de lippen van de leraar. Aan een jongen die zeer geïnteresseerd was (monnikje in dop?) heb ik al mijn plaatjes gegeven, zodat hij bij de Boeddha’s ook beelden heeft.
		Maar het ontbreken van materiaal is niet altijd een kwestie van geld, maar meer van inzicht. En dat is wat ik bedoel: met meer controle en stimulans komen we veel verder. Enkele nieuw aangeschafte dingen heb ik op de foto gezet en komen op de website te staan. Helaas kon ik zelf niet meer de cd spelers kopen: intussen had ik een middenvoetsbeentje gebroken (niet in gips gezet, dus extra oppassen). Tijdens het maken van de foto’s van de kinderen vroeg ik wat voor speelgoed ze graag zouden willen.
De grote jongens vroegen gelijk een cricketbal,  met slaghout natuurlijk, denkend aan hun kleine speelplaats moest ik wel lachen.  Maar er kwam ook een echte voetbal voor de ouderen en een gewone voor de kleintjes en dan badmintonspellen, scrabbel, schaken, springtouw, poppen, autootjes, mens erg je niet, en diversen andere spellen.  Leuk te zien  dat groot en klein toch wel verlegen is met de cadeautjes. Ik bedank dan ook alle grote en kleine sponsoren voor hun  bijdrage dit jaar. Vriendelijk groeten en beste wensen, Ewalda
Oude/nieuwe Nieuwsbrieven;zie Nieuwsbrieven